Espanyol na Mastiff
Ang Spanish Mastiff ay isang malaking aso, mainam para sa pagbabantay sa isang tahanan sa probinsya. Gayunpaman, hindi tulad ng ibang lahi ng bantay at asong tagapagbantay, ang mga Spanish Mastiff ay nangangailangan ng pangangalaga at atensyon. Dapat silang maging ganap na miyembro ng pamilya, pinahahalagahan dahil sa kanilang katapatan, kalayaan, at integridad.

Nilalaman
Kasaysayan ng pinagmulan
Ang mga ninuno ng modernong mastiff ay nanirahan nang maraming siglo sa Pyrenees, Extremadura, Andalusia, baybayin ng Catalan, at iba pang makasaysayang rehiyon ng Espanya. Ang ekonomiya sa rehiyong ito ay nakabatay sa pagsasaka ng tupa, na umunlad nang malaki dahil sa mga aso ng mastiff (iyan ang tawag ng mga Espanyol sa mga tagapag-alaga ng kawan, nang walang anumang unlapi o karagdagang salita). Ang mga Mastiff ay ipinanganak at naninirahan kasama ng mga tupa, na bumubuo ng isang mahalagang bahagi ng kawan, kaya kapag ang isang kawan ay nagpalit ng kamay, ang aso ay ibinibigay kasama ng mga alagang hayop. Ang iba't ibang rehiyon ay bumuo ng kanilang sariling natatanging lahi ng aso, na angkop sa mga partikular na kondisyon ng lupain at klima.
Ang lahi ay umunlad dahil sa pagsasaka ng tupa. Sa kanyang salaysay ng buhay pastol, binanggit ni Emanuel Delrio na karaniwang mayroong limang mastiff para sa bawat libong tupa. Kung ikukumpara ang datos na ito sa populasyon ng mga alagang hayop noong ika-18 siglo, ang bilang ay umaabot sa humigit-kumulang 20,000. Mahigpit na pinipili ng mga pastol ang mga aso batay sa mga katangian ng pagtatrabaho, ngunit isinasaalang-alang din ang mga panlabas na katangian tulad ng lalim ng katawan, laki ng ulo, at ang pagkakaroon ng mga kulubot at langaw.
Sa kabila ng kanilang malaking bilang at laganap na distribusyon, ang mga mastiff ay hindi gaanong binigyan ng pansin hanggang sa ika-20 siglo. Ang unang opisyal na rehistradong mastiff ay isang lalaking piebald na nagngangalang Machaco. Naitala siya sa Spanish stud book noong 1906. Hindi siya isang huwaran ng kagandahan, ngunit walang ibang mastiff ang dinala sa Madrid show. Sa ilalim ng pressure ng urbanisasyon, nagsimulang umalis ang mga lobo sa mga nayon, at kasama nila ang maliliit na hayop na may balahibo na siyang pangunahing pinagkukunan ng pagkain para sa malalaking aso. Nagsimulang lumipat ang mga magsasaka sa mas maginhawang tirahan. mga aso, maliit at maliksi. Ang lahi ay nagsimulang humina at nakaligtas lamang salamat sa ilang mga magsasaka ng tupa na patuloy na nagpalahi ng mga mastiff, at, siyempre, sa mga breeder na nakaalala sa kanilang pambansang pamana at nagpasimula ng pagpaparami ng Spanish Mastiff sa isang factory farm.
Ang unang paglalarawan ng Spanish Mastiff ay tinipon noong 1946 para sa FCI ng breeder na si Luis Del Portillo, na inilarawan ang mga aso bilang malalaki at maiikling balahibo. Noong huling bahagi ng dekada 1950, sinimulan ni Luis na maghanap ng malalaking mastiff, kinokolekta ang mga ito mula sa mga pastulan sa lalawigan ng León. Noong unang bahagi ng dekada 1960, ang breeder na si Amodel Alejandro ay gumawa ng isang malaking kontribusyon sa lahi, at mula 1970 hanggang 1980, siya ay kasangkot sa pagpaparami at pagtataguyod ng malalaking aso. Ang kanyang mga aso ang nagbigay-daan sa ilang mga linya na kilala pa rin ngayon: Manalo Martineda, Hermiño Tascón, Sacaries Pieto, at El Pinotar.
Noong huling bahagi ng dekada 1970, isang bagong pamantayan ang nilikha na mas sumasalamin sa modernong anyo ng Spanish Mastiff. Noong 1981, ang lahi ay opisyal na kinilala ng Fédération Cynologique Internationale (FCI), at isang programa sa pagpaparami para sa Spanish Mastiff ang binuo sa ilalim ng pamamahala ni Carlos Solás. Ang unang Spanish Mastiff ay lumitaw sa Russia noong 1995, at noong 1996, 10 pang aso ang dinala mula sa Czech Republic at Spain, na naging mga tagapagtatag ng mga linya ng Russia. Ang bilang ng mga nursery ay nagsimulang tumaas, at ngayon ay mayroon nang mahigit sa 10.
Video tungkol sa lahi ng asong Spanish Mastiff:
Hitsura
Ang Spanish Mastiff ay isang malaki, matipuno, maskulado, at malakas na aso na may malaking ulo at katamtamang haba ng balahibo. Ang katawan ay pahaba, ngunit ang paggalaw at proporsyon nito ay dapat na maayos at walang kahirap-hirap. Madaling matukoy ang kasarian. Ang taas sa withers para sa mga lalaki ay 77 cm (30 in), at para sa mga babae, 72 cm (28 in). Hindi tinukoy ang timbang sa pamantayan, ngunit ang minimum na laki ay 70-80 kg (155-180 lbs).
Ang ulo ay malakas at malaki, hugis-prutas na piramide na may malawak na base. Matibay ang bungo, na may kitang-kitang nakausling oksipital at matambok na hugis. Ang malaking itaas na labi ay tumatakip sa ibabang labi, at ang mga langaw ay mahusay na nakaumbok. Ang mga ngipin ay malalakas at maputi. Ang mga mata ay maliit kapantay ng bungo, hugis-almendras, at mas mainam kung madilim ang kulay. Ang mga talukap ng mata ay may pigment at makapal. Ang bahagyang nakalaylay na ibabang talukap ng mata ay nagbibigay-daan upang makita ang mucous membrane. Ang mga tainga ay nakalaylay, hugis-trianggulo, patag, katamtaman ang laki, at maaaring patulis. Ang ngalangala ay itim.
Ang leeg ay malakas at flexible, na may mahusay na developed dewlap. Ang katawan ay parihaba, malakas at matipuno, na nagpapahiwatig ng malaking lakas, ngunit maliksi pa rin. Ang likod ay flexible at malakas. Ang mga tadyang ay mahusay na nakaunat. Ang balakang ay malapad at mahaba. Ang puwitan ay malakas, ang taas nito ay katumbas ng taas sa withers. Ang dibdib ay malalim, malapad, at napakalakas. Ang buntot ay makapal, umaabot hanggang sa hocks, na may madalas na arko na dulo. Ang mga binti sa harap ay tuwid, parallel, at malakas, na may malalakas na pasterns. Ang mga binti sa likuran ay tuwid kung titingnan mula sa likuran, na may mahahaba at malalakas na buto. Ang mga paa ay bilugan, na may magkakalapit na mga daliri sa paa. Sa mga binti sa harap at likod, kanais-nais ang mga single o double dewclaw, ngunit katanggap-tanggap ang kanilang kawalan.

Ang balat ay makapal at nababanat, na bumubuo ng maraming tupi, na may maayos na dewlap sa paligid ng leeg at tiyan. Ang balahibo ay mahaba at siksik, na may mahusay na nabuo na panloob na balahibo, mas maikli sa mga binti at mas mahaba sa buntot. Iba-iba ang mga kulay, ngunit ang pinakamahalagang solidong kulay ay pula ng anumang kulay, itim, at anumang mga baryasyon ng mga kulay na ito, kabilang ang piebald at brindle.
Karakter
Ang anyo ng Spanish Mastiff ay mahusay na sumasalamin sa layunin at katangian nito. Ito ay isang napakatibay at may kakayahang aso, na may kakayahang magsagawa ng iba't ibang mga tungkulin, depende sa mga pangangailangan ng may-ari nito. Ngunit, una sa lahat, ang mga ito ay idinisenyo upang samahan ang mga kawan at protektahan ang mga tao at ang kanilang mga ari-arian. Sa pamilya, ang Spanish Mastiff ay kalmado, mapagmahal, at banayad. Ito ay isang maaasahang kaibigan at tapat na katulong, napaka-palakaibigan at sensitibo. Sa kabila ng kakila-kilabot at medyo malayong anyo nito, lubos itong nangangailangan ng atensyon at pagmamahal. Ang mga Mastiff ay mas mahilig sa pamilya at palakaibigan kaysa sa maraming iba pang lahi ng bantay.
Ang mga Espanyol ay balanse sa pag-iisip at hindi madaling kapitan ng walang motibasyon na agresyon. Sa panlabas, sila ay mukhang walang pakialam at malungkot, ngunit ang kanilang anyo ay lubhang nagbabago kapag may lumitaw na tunay na banta. Ang isang malaki at maamong aso ay nagiging isang malaki, pisikal na maunlad, malakas, at mabangis na aso, may tiwala sa sarili at sa mga kakayahan nito, at may kakayahang mabilis na umatake.
Ang Spanish Mastiff ay magiging isang matapat na kasama ng isang bata, isang mapagkalinga at mapagsanggalang na yaya. Matiyaga na titiisin ng asong ito ang lahat ng mga kalokohan ng isang bata. Isa pang positibong katangian ng mga higanteng ito ay ang kanilang pagiging palakaibigan sa ibang mga hayop. Maganda ang kanilang pakikisama sa ibang mga aso, at itinuturing ang mga alagang hayop, pusa, at maliliit na hayop bilang mahalagang bahagi ng ari-arian ng kanilang may-ari, kaya poprotektahan at babantayan nila ang mga ito. Ang isang aso ay hindi tahol, kung kinakailangan lamang, ay maglalabas ng isang kahanga-hanga at malakas na boses. Nalalapat din ito sa tungkulin sa gabi – ang isang Mastiff ay hindi tahol sa mga aso ng mga kapitbahay buong gabi.
Ang mga Spanish Mastiff ay napakalapit sa kanilang tahanan at sa kanilang protektadong lugar; hindi sila naghuhukay o sumisira ng mga bakod, at hindi nila sinusubukang umalis sa mga hangganan ng kanilang protektadong lugar, kahit na ito ay minarkahan ng isang sira-sirang bakod.
Edukasyon at pagsasanay
Ang mga Mastiff ay napakatigas ng ulo at matigas ang ulong aso na mahirap sanayin gamit ang mga karaniwang pamamaraan. Sanay na silang magtrabaho nang mag-isa at gumawa ng mga desisyon, at samakatuwid ay hindi sabik na sundin ang mga utos ng kanilang may-ari nang walang pag-aalinlangan. Dahil dito, ang mga mastiff ay lubos na hindi inirerekomenda para sa mga taong hindi pa nagmamay-ari ng mga asong may malalaking lahi, at lalo na para sa mga nagbabalak na magkaroon ng aso sa unang pagkakataon.
Ang pagsasanay sa mga Spanish Mastiff ay nangangailangan ng disiplina at regular na pakikipag-ugnayan; hindi sila tumutugon nang maayos sa disiplinang karaniwang ginagamit para sa karamihan ng mga lahi. Mahalaga ang wastong pakikisalamuha. Sa pamamagitan ng wastong pagsasanay, ang isang Spanish Mastiff ay nagiging isang malayang asong bantay na maaaring pakinggan. Bagama't masunurin at palakaibigan sa pang-araw-araw na buhay, mas gusto ng Mastiff na sundin ang likas na ugali at personal na paniniwala sa trabaho. Mahalagang tandaan na ang mga Spanish Mastiff ay umuunlad sa pisikal at sikolohikal na paraan hanggang sa sila ay umabot sa tatlong taong gulang.
Mga Tampok ng Nilalaman
Hindi inirerekomenda na panatilihin ang isang Spanish Mastiff sa isang apartment. Halos imposibleng palakihin ang isang malusog na tuta sa sahig na hardwood o laminate, at ang aso ay mawawalan ng wastong ehersisyo sa bahay. Napakahalaga na ang aso ay may pagkakataong gumalaw nang sapat - hangga't gusto nito at kahit kailan nito gusto. Ang aso ay dapat may teritoryong dapat bantayan at pabantayan. Ang mga Mastiff ay nangangailangan ng katamtaman ngunit regular na ehersisyo. Sa isip, dapat silang panatilihing malaya sa isang pribadong bakuran. Hindi sila dapat ikadena o ikulong sa isang kulungan. Maaari silang ihiwalay sa likod ng bakod, ngunit sa maikling panahon lamang. Ang Spanish Mastiff ay nangangailangan ng pang-araw-araw na pakikipag-ugnayan at atensyon ng tao. Makikinabang ang asong ito sa isang medyo maluwag na kulungan na may patag na bubong, na maaaring gamitin bilang isang observation post. Hindi ito nangangailangan ng karagdagang insulasyon sa mga temperate na klima.
Maipapayo na bigyan ang mga Mastiff ng regular na paglalakad upang maging pamilyar sila sa mundo sa kanilang paligid, sa mga amoy at tunog, at upang makipag-ugnayan sa ibang mga hayop at tao. Gayunpaman, mahalagang tandaan na ang mga asong ito ay hindi idinisenyo para sa aktibong isports.
Pangangalaga
Madali lang ang pag-aayos ng isang Spanish Mastiff: kailangang regular na sipilyuhin ang aso, nang mas madalas sa panahon ng paglalagas ng balahibo, lalo na sa tagsibol, kapag nawawala na ang lahat ng balahibo sa taglamig. Ang lahing ito ay kailangang paliguan nang madalang, kadalasan 2-3 beses sa isang taon. Ang mga tainga ay dapat suriin minsan sa isang linggo at linisin kung kinakailangan. ang presensya ng mga dewclaw Maingat na subaybayan ang paglaki ng kanilang mga kuko, na hindi kusang nasusunog sa ibabaw at kailangang putulin.
Nutrisyon
Ang mga Spanish Mastiff ay hindi mapiling kumakain. Maaari silang pakainin ng natural at tuyong pagkain. Ang malaki at mabigat na asong ito ay kumakain ayon sa laki nito. Ang mga Mastiff ay nangangailangan ng maraming de-kalidad na protina, bitamina, at mineral. Imposibleng palakihin ang mga tuta ng lahi na ito sa lugaw, at ang pagpapakain sa mga hayop na nasa hustong gulang sa ganitong diyeta ay humahantong sa pag-unlad ng lahat ng uri ng sakit. Mahalagang bigyang-pansin ang komposisyon ng diyeta. Ang labis na carbohydrates at taba ay tiyak na hahantong sa labis na pagtaas ng timbang at mga kaugnay na problema. Naniniwala ang maraming may-ari na ang pagpili ng de-kalidad na tuyong pagkain para sa malalaki at higanteng lahi ay pinakamainam. Ang mga porsiyon ay kinakalkula batay sa timbang at pisyolohikal na kondisyon ng hayop.
Ang isang mastiff ay patuloy na umuunlad sa pisikal na aspeto hanggang sa ito ay isa't kalahati hanggang dalawang taong gulang. Kung ito ay pinakakain ng natural na diyeta, mahalagang magbigay ng mahusay na mga suplemento ng bitamina at mineral, na, ayon sa inireseta ng isang beterinaryo, ay maaaring kailanganin kahit na nagpapakain ng kumpletong tuyong pagkain.

Kalusugan at inaasahang haba ng buhay
Sa pangkalahatan, ang mga Spanish Mastiff ay malalakas at matitibay na aso, ngunit ang lahi ay hindi walang mga problema sa kalusugan, dahil madali silang magkaroon ng mga namamanang sakit na may iba't ibang kalubhaan:
- Dysplasia ng balakang;
- Pag-ikot ng tiyan;
- Gonarthrosis, sinamahan ng pagkasira at dysfunction ng kasukasuan ng tuhod;
- Mga sakit sa mata: katarata, entropion, adenoma ng ikatlong takipmata;
- Kung minsan, nagkakaroon ng eksema ang mga Spanish mastiff. Maaari itong dahil sa mahinang nutrisyon, pagkasira ng kapaligiran, hindi naaangkop na mga kosmetiko, o mga kondisyon ng pamumuhay.
Sa buong buhay nito, ang Spanish Mastiff ay nangangailangan ng regular na pagbabakuna at regular na paggamot para sa mga panlabas at panloob na parasito. Sa ilalim ng mabuting pangangalaga, ang haba ng buhay nito ay karaniwang mula 10 hanggang 12 taon.
Pagpili ng isang tuta ng Spanish Mastiff
Ang Spanish Mastiff ay isang seryosong lahi na nangangailangan ng maingat na pagsasaalang-alang sa pagpili ng tuta. Huwag basta-basta magpadala sa unang alok, lalo na sa mga may kaakit-akit na presyo.
Karaniwang inilalagay ang mga tuta sa kanilang mga bagong tahanan sa edad na 2.5-3 buwan, pagkatapos ng pagbabakuna at kinakailangang kuwarentenas, upang agad silang mailakad-lakad at ligtas na mailagay sa labas. Kapag pumipili ng tuta, mahalagang bigyang-pansin ang mga kondisyon ng pamumuhay—hindi sila dapat ikulong sa isang maliit na lugar, lalo na sa isang kulungan ng aso. Ito ay malayang paggalaw na nakakabawas sa panganib na magkaroon ng mga problema sa musculoskeletal at kalamnan. Binibigyang-pansin din nila ang kalansay ng aso, na dapat ay malakas at matibay, ang uri ng ulo (ang bahagi ng mukha ay hindi dapat mas mahaba kaysa sa bungo), at ang pagkakaroon ng mga dewclaw (isa o pares sa lahat ng apat na paa). Ang tuta ay hindi dapat masyadong mataba; maaaring may patong ng taba sa ilalim ng masaganang dewlap, ngunit dapat itong minimal. Ang kagat ay parang gunting, bagaman katanggap-tanggap ang kagat ng pang-ipit. Ang mga tainga ng mga tuta ay mukhang mas mahaba kaysa sa mga nasa hustong gulang na aso; ang mga ito ay payat at medyo malapad. Dapat tandaan na ang kulay ay magiging bahagyang mas magaan sa paglipas ng panahon, ngunit sa lahat ng iba pang aspeto, dapat matugunan ng mga tuta ang mga pamantayan nang mas malapit hangga't maaari. At, siyempre, dapat silang maging aktibo, masigla at may tiwala sa sarili, mausisa, may mabuting gana sa pagkain, nang walang anumang pahiwatig ng masamang kalusugan o karamdaman.
Presyo
Ang karaniwang presyo para sa isang tuta ng Spanish Mastiff mula sa isang kulungan ay 70,000 rubles. Ang presyo ay naiimpluwensyahan ng kalidad at potensyal ng tuta, katayuan ng kulungan, at lokasyon nito. Ang mga presyo para sa mga tuta ng Spanish Mastiff sa Russia at sa ibang bansa ay halos pareho.
Mga Larawan
Ang gallery ay naglalaman ng koleksyon ng mga larawan ng mga tuta ng Spanish Mastiff at mga asong nasa hustong gulang.
Basahin din:










Magdagdag ng komento