Ano ang tawag sa labis na pagmamahal sa mga pusa?

Ang pag-aalaga ng labis na bilang ng mga alagang hayop at ang pagkakaroon ng hindi malusog na pagkakabit sa mga ito ay itinuturing na isang senyales ng isang sakit sa pag-iisip. Ano ang tawag sa labis na pagmamahal sa mga pusa? Kung ang may-ari ay literal na hindi maisip ang buhay nang wala ang kanilang mga alagang hayop, patuloy silang pinapalayaw ng mga pagkain, habang pinagkakaitan ang kanilang sarili kahit ang mga pinakapangunahing pangangailangan, maaaring ito ay isang partikular na sakit. Ang kondisyong ito ay tinatawag na ailurophilia.

Literal na isinalin mula sa Griyego, ang terminong ito ay nangangahulugang "pagmamahal sa mga pusa," ngunit sa katotohanan, ang ailurophilia ay itinuturing na isang malubhang sakit sa pag-iisip. Maaari itong maging mapanganib hindi lamang para sa nagpapalahi kundi pati na rin sa mga nakapaligid sa kanila, dahil sinasamahan ito ng pagkawala ng kontrol, panlipunang paghihiwalay, at isang baluktot na pananaw sa katotohanan.

Labis na pagmamahal sa mga pusa

Mapanganib na mga sintomas ng sakit

Ang isang hindi malusog na pagkahilig sa mga alagang hayop ay maaaring maipahayag kapag ang isang tao ay nag-aalaga ng maraming pusa sa kanilang tahanan ngunit hindi kayang bigyan sila ng sapat na mga kondisyon sa pamumuhay. Isinasakripisyo nito ang kanilang sariling kalidad ng buhay, na hindi pinapansin ang sobrang sikip at maruming mga kondisyon.

Ang labis na pagmamahal sa mga pusa ay isang kondisyong pathological na lumalala lamang nang walang wastong paggamot. Mahalagang kumonsulta agad sa doktor upang masuri ang kondisyon. Kadalasang kinabibilangan ng mga sintomas ang may-ari ng alagang hayop:

  • hindi nakakakuha ng sapat na tulog sa gabi dahil nag-aalala siyang maistorbo ang kanyang mabalahibong kaibigan na natutulog sa tabi niya sa kama;
  • nagtitiis siya hanggang sa huling minuto at hindi pumupunta sa banyo o gumagawa ng iba pang mga bagay kung may pusang nakayakap sa kanyang mga bisig;
  • gumigising sa gabi upang palugdan ang kanyang kaawa-awang alaga na nag-iiyakan ng gatas o longganisa;
  • naaawa sa bawat kuting na walang tirahan at iniuuwi ito;
  • huwag isara ang pinto sa banyo o banyo upang ang alagang hayop ay hindi matakot sa kalungkutan at hindi malungkot;
  • patuloy na nagsasabi sa lahat tungkol sa mga kalokohan ng kanyang apat na paa na kaibigan, ang kanyang mga hilig at hangarin;
  • bumibili ng pulang caviar at isda para sa kanyang minamahal na pusa gamit ang kanyang huling suweldo, pinagkakaitan ang kanyang sarili ng mga pangunahing gulay at prutas;
  • mas maraming litrato ng pusa ang nakakalat sa buong bahay kaysa sa mga litrato ng mga kamag-anak at mga bata.

Babala! Ang mga kuwentong may kinalaman sa matinding pagmamahal sa mga pusa ay hindi laging nagtatapos nang masaya. Kapag ang isang malaking bilang ng mga hayop ay nagtipon-tipon sa isang maliit na apartment, mabilis silang nagsisimulang magparami, magkasakit, at mamatay sa gutom o iba pang mga sakit ng pusa. Ang dumi, ingay, baho, at isang hindi matiis na amoy ay nagpapahirap sa buhay hindi lamang para sa iba pang miyembro ng sambahayan kundi pati na rin para sa lahat ng kapitbahay.

Labis na pagmamahal sa mga pusa

Mga dahilan para sa pag-unlad ng hindi malusog na adiksyon

Nagsagawa ng pananaliksik ang mga siyentipikong Kanluranin at natuklasan na ang isang sakit sa pag-iisip na nauugnay sa isang pathological na pagmamahal sa mga pusa ay pangunahing nakakaapekto sa mga nalulungkot at matatandang kababaihan. Gayunpaman, ang mga nakababata, kabilang ang mga lalaki, ay dumaranas din ng sakit na ito. Ang sakit na sikolohikal na ito ay kadalasang nabubuo pagkatapos ng malubhang emosyonal na trauma o pagkawala ng isang miyembro ng pamilya. Kabilang sa mga nasa panganib ang mga may mga sumusunod na katangian ng personalidad:

  • kakulangan ng matatag na mga pakikipag-ugnayan sa lipunan;
  • mababang pagpapahalaga sa sarili;
  • matagal na depresyon;
  • patuloy na kawalan ng tiwala sa sarili;
  • emosyonal na kawalang-tatag.

Ang pagkakaroon ng maraming pusa sa bahay ay pumupuno sa kawalan ng kaluluwa. Ang mga alagang hayop ay nagpaparamdam sa kanilang mga may-ari na mahalaga at nakahihigit pa, dahil sila ay inaalagaan at minamahal ng mga nabubuhay na nilalang. Umaasa sila sa mga ito at literal na tumatalon sa kanilang mga likurang binti upang makaakit ng atensyon at humingi ng mga pagkain.

Sino ang maaaring magdusa mula sa ailurophilia?

Ang mga matatandang walang malalapit na kamag-anak at nakakaranas ng kakulangan ng atensyon at pangangalaga ay nasa mas mataas na panganib. Ang isang partikular na salik ay ang mga pusa, hindi tulad ng mga aso, ay hindi nangangailangan ng regular na paglalakad. Nagbibigay-daan ito sa mga tao na manatili sa bahay nang matagal na panahon, sa kanilang "cocoon," na ganap na nakatuon sa kanilang mga alagang hayop. Gayunpaman, ang ailurophilia ay nangyayari rin sa mga taong nasa katanghaliang-gulang.

Ang karamdamang ito ay kadalasang lumilitaw sa mga taong may mahirap na personalidad at may tendensiyang makipagtalo. Dahil sawa na sa mga pagtatalo at hindi pagkakaunawaan sa kanilang kapaligiran, itinutuon nila ang lahat ng kanilang atensyon sa mga kalmado at mapagmahal na pusa, na imposibleng makipag-away, na nakikita silang pinagmumulan ng emosyonal na ginhawa.

Ang kuting ay nakatayo sa mga paa nito sa likuran

Paano Tratuhin ang Hindi Malusog na Pagmamahal sa mga Pusa

Tanging isang bihasang espesyalista lamang ang makakagawa ng tumpak na diagnosis at makapagrereseta ng komprehensibong paggamot. Mas tiyak, kinakailangan ang konsultasyon sa ilang doktor—isang psychiatrist, isang psychotherapist, at isang psychologist. Kadalasan, ang mga taong may sakit sa pag-iisip ay tumatangging aminin na mayroon silang sakit sa pag-iisip at tumatanggi sa paggamot. Sa ganitong mga sitwasyon, mahalaga ang suporta ng mga mahal sa buhay na makakahanap ng makatwirang mga argumento.

Sa mga malalang kaso, ang mga taong may hindi malusog na pagkahilig sa mga hayop ay dapat sumailalim sa paggamot sa isang klinika para sa kalusugang pangkaisipan. Sa panahong ito, pinakamahusay na ilagay ang kanilang mga kaibigang may apat na paa sa pangangalaga ng mga boluntaryo o silungan, kung saan mayroon silang tunay na pagkakataon na makahanap ng sapat na mga tahanan at mamuhay sa normal na mga kondisyon. Ang maling pakikiramay at kawalang-bahala mula sa iba ay kadalasang humahantong sa pagkamatay ng lahat ng mga alagang hayop ng may sakit, habang ang tao mismo ay nawawalan ng lahat ng koneksyon sa lipunan at sumisira sa kanilang sariling kalusugan.

Basahin din:



1 komento

  • May isang talunan na sumulat ng artikulo tungkol sa sakit sa pag-iisip na kaakibat ng pagkakaroon ng higit sa isang pusa. Pero hindi ko maisip na may mas mahabagin pa pala kaysa sa mga taong nagtataguyod ng mga ganitong teorya, na walang batayan at hindi pa napapatunayan. At ang katotohanan na may kasabihang, "Habang mas nakikilala ko ang mga tao, mas minamahal ko ang mga hayop," ay nagsasabi ng isang bagay. At walang makakatulong sa mga pusa (o aso) maliban sa atin, mga tao. Alagaan ang mga pusa hangga't gusto mo, ngunit dapat silang ipa-spay o ipa-neuter upang maiwasan ang amoy sa loob at paligid ng apartment. At, siyempre, panatilihin ang kalinisan at magsagawa ng pang-araw-araw na wet cleaning.

    3
    1

Magdagdag ng komento

Pagsasanay sa pusa

Pagsasanay sa aso