Bakit dinidilaan ng aso ang amo nito?
Walang tiyak na dahilan kung bakit dinidilaan ng aso ang amo nito. Para sa ilang mga alagang hayop, ito ay isang pagpapakita ng pagmamahal, para sa iba, ito ay isang biyolohikal na likas na ugali, na likas sa kanila. Ngunit ang ugali na ito ay mayroon ding iba pang mga paliwanag, at sa ilang mga kaso, nagdudulot ito ng matinding kakulangan sa ginhawa, isang bagay na maaaring gusto ng isang tao na alisin.
Nilalaman
- 1 Mga posibleng dahilan
- 2 Mga ugat na biyolohikal at likas na pagdila
- 3 Tungkol sa mga indibidwal na bahagi ng katawan
- 4 Paano mag-wean?
- 5 Mga pagkakaiba ayon sa edad, lahi at ugali
- 6 Pagdila bilang senyales ng kakulangan sa ginhawa o sakit
- 7 Empatiya, pag-uugaling sumasalamin at suporta sa emosyon
- 8 Kailan at Paano Magre-react (Mga Senaryo at Rekomendasyon)
- 9 Mga karaniwang pagkakamali ng mga may-ari na nagpapalala sa ugali ng pagdila
- 10 Talahanayan ng mga pamamaraan sa pagwawasto ng pag-uugali
- 11 Buod at mga rekomendasyon para sa mga may-ari
Mga posibleng dahilan
- Pagkabagot, kalungkutan. Kung ang isang alagang hayop ay hindi nakakakuha ng sapat na atensyon, maaari nitong sikuhin o dilaan ang may-ari nito kapag tahimik silang nakaupo o naghahanda nang matulog.
- Pag-aayos. Matalas ang pang-amoy ng mga aso, kaya nakakakita sila ng mga amoy na hindi laging napapansin ng mga tao. Kung ayaw ng aso sa amoy, o kung nakikita niya itong kaakit-akit, susubukan nitong alisin ito sa pamamagitan ng pagdila sa tao.
- Pagpapasakop. Karaniwang ipinapakita ng mga lobo ang pagsunod sa pamamagitan ng paggapang palapit sa kanilang pinuno at pagdila sa kanyang paa. Sa mga alagang hayop, ang pag-uugaling ito ay maaaring maiugnay sa malupit na parusa: ang aso ay nagsisimulang matakot sa tao, sa gayon ay ipinapakita ang kanyang pagpapasakop at takot.
- Pagmamay-ari. Ito ay lalong makikita sa presensya ng mga estranghero, kapag ang aso, sa pamamagitan ng pagpapakita ng pagdila, ay minamarkahan ang may-ari nito gamit ang amoy nito. Ito ay isang deklarasyon ng pagiging kabilang sa parehong "kawan" ng may-ari nito, at pahintulot na pumasok nang napakalapit sa kanilang personal na espasyo. Kung ito ay may kasamang alitan sa mga binti, ito ay nagpapahiwatig ng selos at paniniwala na inaangkin ng ibang tao ang may-ari nito.
- Mga sitwasyong puno ng pagkabalisa at stress. Ang pagrereklamo, pagsisikap na makatulog sa gabi, at pagdila sa isang miyembro ng pamilya ay mga senyales ng pagkabalisa o stress. Maaari itong sanhi ng bagyo, paputok, o iba pang mga sitwasyong puno ng stress.
- Pangangalaga sa ina. Ang teoryang ito ay iniuugnay sa pagiging tuta, kung kailan dinidilaan ng mga babaeng aso ang kanilang mga tuta upang mapanatiling malinis ang kanilang balahibo, mapanatili ang kalinisan, at maitaguyod ang normal na pag-unlad. Kahit na kalaunan, patuloy pa rin nilang dinidilaan ang kanilang mga supling upang mapanatili ang isang pakiramdam ng pamilya. Kaya, ang ugali ng pagdila sa isang paboritong bagay ay naitatag mula pa noong pagkabata, na nagpapakita ng pagiging kabilang sa iisang "pamilya."
- Gutom. Maaaring dilaan ng mga sorra, lobo, at ilang lahi ng aso ang mukha ng kanilang ina pagkatapos nitong kumain, para humingi pa ng pagkain. Ang pag-uugaling ito ay maaaring paalala na lagyan muli ng pagkain ang mangkok.
- Pag-akit ng atensyon. Tutal, kapag ang isang aso ay lumapit sa isang tao at nagsimula ng isang "pag-uusap," madalas itong pumupukaw ng pagmamahal at pagnanais na haplusin o makipaglaro sa alagang hayop.

Mga ugat na biyolohikal at likas na pagdila
Ang pagdila ay hindi lamang isang "magandang kilos"—ito ay malalim na nakaugat sa biyolohiya ng mga aso. Patuloy na dinidilaan ng mga ina ang kanilang mga tuta para sa kalinisan, pagpapasigla ng panunaw, paggalaw, at kaligtasan. Ang mga maagang "halik" na ito ay nabubuo sa mga neural circuit at kalaunan ay nagiging isang anyo ng komunikasyon.
Ang mga hormone ay may ginagampanang papel: ang mga pagtatago ng oxytocin (ang "bondage hormone") ay pinapalakas ng pagdila sa isa't isa—ang paghawak, pagdila, at paghaplos ay nagpapasigla dito. Kaya, ang pagdila ay hindi lamang isang pagpapakita, kundi isang pisyolohikal na pagpapatibay din ng ugnayan sa pagitan ng aso at tao.
Bukod dito, kapag dinilaan ng aso ang isang aso, ang mga bahaging nauugnay sa kasiyahan at ginhawa (pagbabawas ng pagkabalisa) ay naa-activate sa utak. Samakatuwid, sa mga sandali ng stress, ang isang alagang hayop ay maaaring "magpakalma sa sarili" sa pamamagitan ng pagdila—sa sarili nito, sa may-ari nito, at sa mga nakapalibot na bagay.
Tungkol sa mga indibidwal na bahagi ng katawan
Ang paraan ng pagdila ng aso sa iba't ibang bahagi ng katawan ng isang tao ay maaari ring magbunyag ng ilang konklusyon tungkol sa kondisyon at emosyon nito:
- Mga Paa – mayroon silang kakaibang amoy, lalo na kapag kakahubad lang ng sapatos ng may-ari at hindi pa nakakaligo. Nakikita ng mga aso ang amoy na ito bilang isang mapanganib na senyales, na umaakit sa atensyon ng ibang mga hayop, kaya mahalagang alisin ito agad upang "protektahan" ang may-ari. Ang isa pang teorya kung bakit dinidilaan ng mga aso ang mga paa ng kanilang mga may-ari ay ang posibleng kakulangan sa chlorine at sodium, na mahalaga para sa paggana ng gastrointestinal at produksyon ng hydrochloric acid. Sa pamamagitan ng pagdila sa pawis sa kanilang mga paa, sinusubukan ng hayop na mabawi ang kakulangan.
- Maaari ring magkaroon ng nakakaakit na amoy ang mga kamay, lalo na kung kamakailan lamang ay nabasa ang mga ito ng mga pagkain. Ang mga alagang hayop ay kadalasang nakakatanggap ng masasarap na "gantimpala" mula sa kanilang mga kamay, kaya dinidilaan nila ang "kaaya-ayang amoy." Bukod pa rito, ang mga kamay ay maaaring magkaroon ng mga gasgas, na ginagamot ng mga aso gamit ang tanging lunas na magagamit nila—ang kanilang sariling laway.
- Ang mukha – katulad ng mga kamay – ay kadalasang amoy pagkain, lalo na pagkatapos ng katatapos lang na tanghalian o hapunan. Kung ang isang aso ay nagugutom, maaaring subukan nitong dilaan ang mga pisngi o labi ng kanyang amo. Ngunit kung may pagkain sa mangkok, maaaring nababagot lamang ito, na nagpapakita ng kanyang tuwa sa pamamagitan ng pagtatangkang dilaan mula noo hanggang baba.

Paano mag-wean?
Ang isang asong dinidilaan ang amo nito ay maaaring mukhang kaakit-akit sa labas. Ngunit kapag ito ay madalas na nangyayari at malaki ang alagang hayop, maaari itong magdulot ng kakulangan sa ginhawa para sa marami. Sa kasong ito, ang unang hakbang ay tugunan ang pinagbabatayang sanhi:
- kapag nagseselos ka, haplusin mo nang mas madalas ang aso at sumama ka sa kanya sa paglalakad;
- kapag nag-iisa - gumugol ng mas maraming oras na magkasama, siguraduhing magbigay ng mga laruan kapag kailangan mong umalis ng bahay;
- sa kaso ng stress – alisin ang pinagmumulan ng stress o ipakita na hindi ito nagdudulot ng panganib;
- kung sakaling matakot – baguhin ang pamamaraan sa edukasyon nang hindi gumagamit ng malupit na pamamaraan ng parusa;
- Kung nakakaramdam ka ng gutom, suriin ang iyong diyeta upang matiyak na ito ay balanse at walang posibleng kakulangan sa sustansya.
Mga pagkakaiba ayon sa edad, lahi at ugali
Hindi lahat ng aso ay pantay na madaling dilaan. Narito ang ilang bagay na dapat bantayan:
| Salik | Paano ito nakakaapekto | Mga Halimbawa |
|---|---|---|
| Edad | Mas aktibong dumidila ang mga tuta kaysa sa mga matatanda. | Mas madalas na hahalikan ng batang aso ang may-ari nito, mas madalang naman ng nasa hustong gulang na aso. |
| Lahi / laki | Ang maliliit na lahi ay kadalasang nagpapakita ng pakikipagdikit sa pamamagitan ng pagdila, habang ang malalaking lahi - mas hindi ganoon. | Ang mga Chihuahua at Spitz ay madalas na "naghahalikan", ngunit ang mas malalaking aso ay mas madalang na gumagawa nito. |
| Ugali/pagkabalisa | Mas madalas na dumidila ang mas emosyonal at balisa na mga aso | Ang mga aso ay hindi gumagalaw, matatakutin, at sensitibo sa stress. |
| Karanasan sa pakikisalamuha | Ang kawalan ng pakikipag-ugnayan, takot, at paggalaw ay maaaring magpalala ng pagdila. | Ang isang aso na lumipat sa isang bagong tahanan ay maaaring dilaan ang may-ari nito nang mas madalas sa pagtatangkang makipag-ugnayan sa kanya. |
Ang pagdaragdag ng paliwanag na ito ay magbibigay-daan sa mambabasa na makita na ang sanhi ay maaaring natatangi sa kanilang aso.
Pagdila bilang senyales ng kakulangan sa ginhawa o sakit
Minsan, ang madalas o obsesibong pagdila ay hindi lamang isang ugali, kundi isang sintomas:
-
Ang kakulangan sa mga trace elements o bitamina, lalo na ang sodium, magnesium, at zinc, ay maaaring magtulak sa isang hayop na dilaan ang balat, kamay, at paa nito sa paghahanap ng maalat na lasa.
-
Mga problema sa gastrointestinal o pagduduwal: Kadalasang tumataas ang laway kasabay ng dyspepsia, at maaaring subukang dilaan ng aso ang may-ari (o mga bagay) para kumalma.
-
Pananakit: Kung ang iyong alagang hayop ay nakakaranas ng kakulangan sa ginhawa sa isang kasukasuan o kalamnan, ang pagdila ay maaaring maging isang paraan upang makagambala o mapawi ang tensyon.
-
Mga kawalan ng balanseng hormonal: Ang maling pagbubuntis o kawalan ng balanseng hormonal sa mga babae ay maaaring magpakita ng sarili bilang kakaibang pagdila.
-
Mga sakit sa pag-uugali, tulad ng mapilit na pagdila (dahil sa pagkabalisa o pagkadismaya) – kapag ang isang hayop ay "kinakain ang stress" sa ganitong paraan.
Mahalaga: Kung ang pagdila ay biglang naging madalas, nagiging obsessive, o may kasamang iba pang sintomas (pagkawala ng gana sa pagkain, panghihina, pagsusuka, o pagtatae), dapat kang kumonsulta sa isang beterinaryo.
Empatiya, pag-uugaling sumasalamin at suporta sa emosyon
Nararamdaman ng mga aso ang emosyonal na kalagayan ng kanilang amo: kalungkutan, pagkabalisa, stress. Sa ilang mga kaso, ang pagdila ay hindi lamang isang pagpapahayag ng pagmamahal, kundi isang uri ng ginhawa:
-
Kung masama ang iyong pakiramdam o umiiyak, maaaring dilaan ka ng aso, sinusubukang "marinig", "maramdaman", "aliwin".
-
Kapag may sakit, nasasaktan, o pagod, ang aso ay maaaring magpakita ng mas maraming atensyon sa pagdila, sinusubukang "tumulong."
-
Ang ilang mga lahi ay nakabuo ng kakayahang "salamin ang pag-uugali": pisikal silang tumutugon sa iyong kondisyon (pagyuko, pagdila), bilang repleksyon ng iyong sakit o kakulangan sa ginhawa.
Ang ganitong uri ng pagpapakita ay maaaring magpalakas ng emosyonal na koneksyon, ngunit mahalagang mag-ingat na hindi ito maging labis o mapanghimasok.
Kailan at Paano Magre-react (Mga Senaryo at Rekomendasyon)
Sa bahay, nang may pagmamahal
Kung ang aso ay nagsimulang dilaan kapag hinahaplos mo ito:
-
Dahan-dahang lumayo at itigil ang paghaplos.
-
Huwag kang sumigaw, huwag kang matakot - tumigil ka na lang sa pagbibigay-pansin
-
Pagkatapos ng isang segundo, mag-alok ng alternatibo: isang laruan, isang pangmeryenda

Sa presensya ng mga bisita
Kapag may bisita, maaaring dagdagan ng aso ang pagdila nito upang ipakita ang "Ako ang aking tao":
-
Ihanda ang utos na "hindi" o "tumigil", gumamit ng mahinahong tono
-
Itigil ang pakikipag-ugnayan, ilihis ang atensyon ng aso
-
Gantimpala kapag ang aso ay kumilos nang mahinahon
Sa isang paglalakad
Kung susubukan ng isang aso na dilaan ang mga kamay ng kanyang amo sa kalye:
-
Agad na ibigay ang utos na "halika sa akin" at lumipat sa gawain (laro, pagsasagawa ng isang trick)
-
Panatilihing medyo maikli ang tali upang makontrol ang paglapit
-
Pagdila bilang isang kahilingan para sa pakikipag-ugnayan - huwag balewalain ang pangangailangan, ngunit i-redirect ito sa isa pang pakikipag-ugnayan
Mga karaniwang pagkakamali ng mga may-ari na nagpapalala sa ugali ng pagdila
-
Sumusuko agad sa pagmamahal pagkatapos dilaan - ang hayop ay tumatanggap ng positibong pampalakas
-
Ang iregularidad ng mga pagbabawal: minsan ay pinapagalitan nila, minsan ay pinapayagan nila – nakakagambala sa pag-uugali
-
Kawalan ng mga alternatibo: walang laro, mental na pagpapasigla, pisikal na aktibidad
-
Hindi pinapansin ang mga salik ng stress (pagiging abala, ingay, mga estranghero)
-
Hindi nila minomonitor ang kanilang kalusugan: kung ang sanhi ay pisyolohikal, hindi makakatulong ang pagbabago sa pag-uugali.
Talahanayan ng mga pamamaraan sa pagwawasto ng pag-uugali
| Paglapit | Ano ang gagawin | Kailan mag-apply | Mga Kalamangan / Limitasyon |
|---|---|---|---|
| Hindi pinapansin ang pagdila | Huwag mag-react, tumalikod, itigil ang pakikipag-ugnayan | na may banayad na obsesyon | binabawasan ang reinforcement, ngunit nangangailangan ng pasensya |
| Pag-redirect ng atensyon | Mag-alok ng laruan, utos, laro | sa mga unang senyales ng pagdila | mabilis na nagbabago ng pokus |
| Gamit ang utos na ihinto | Maglagay ng isang salita: “hindi”, “tumigil”, “tama na” | habang nagsasanay | napapailalim sa isang kurso sa pagsasanay |
| Positibong pampalakas | Purihin at bigyan ng treats kapag hindi siya dumidila | palagian | humuhubog sa ninanais na pag-uugali |
| Pagpapataas ng mga insentibo | Mas maraming paglalakad, laro, mga gawaing pangkaisipan | Palagi | binabawasan ang "labis na enerhiya" |
| Medikal na pagsusuri | Pagsusuri para sa mga sakit, kawalan ng balanse, at kakulangan | na may matinding pagtaas sa pagdila | hindi isinasama ang mga pisyolohikal na sanhi |
Buod at mga rekomendasyon para sa mga may-ari
Ang pag-uugaling "bakit dinidilaan ng aso ang amo nito?" ay maraming aspeto. Hindi lamang ito isang pagpapakita ng pagmamahal, kundi isang paraan din ng komunikasyon, pagdidisimpekta, pagmamarka, emosyonal na koneksyon, at maging ng pagpapakalma sa sarili.
Para itama ang hindi gusto o labis na pagdila:
-
Subaybayan ang kalusugan ng iyong aso (mga bitamina, gastrointestinal tract, pananakit)
-
Bigyan siya ng iba't ibang paraan - paglalakad, laro, mga hamon sa pag-iisip
-
Maging pare-pareho sa iyong tugon, maglagay ng mga utos, mag-redirect
-
Huwag mong balewalain ang kanyang emosyonal na kalagayan, bagkus ay gabayan mo siya nang marahan.
-
Kung pinaghihinalaan mo ang mga sakit sa pag-uugali o obsessive na pag-uugali, makipag-ugnayan sa isang espesyalista.
Sa pamamagitan ng pagsasama ng mga blokeng ito, ang iyong artikulo ay magiging mas malalim, mas komprehensibo, at mas malawak. Maaari mong isama ang ilan sa mga materyal na ito sa mga umiiral na seksyon, magdagdag ng mga interheading, halimbawa, kwento, at mga imahe—at ang iyong teksto ay magiging kaakit-akit, na sumasagot sa tanong na "bakit dinidilaan ng aso ang kanyang amo" hindi lamang sa pang-araw-araw na buhay kundi pati na rin sa isang popular na konteksto ng agham.
Kung ang patuloy na pagdila ay magiging isang masamang ugali, kakailanganin mong magsikap na itigil ito. Mangangailangan ito ng pagiging palagian, pasensya, at kaalaman sa isang mahalagang tuntunin sa pagsasanay: pinapalakas ng isang hayop ang pag-uugali na ginagantimpalaan. Kung hindi ito pinapayagang dilaan ang iyong mukha o mga kamay, hindi dapat gawin ng iba, sa anumang pagkakataon. Upang maging matagumpay, dapat suportahan ng bawat miyembro ng pamilya ang proseso ng pagsasanay. Ang hindi pagpansin ay isang mahusay na paraan sa sitwasyong ito, ngunit iwasan ang pagsigaw o pananakit. Kapag ang iyong alagang hayop ay nagsimulang magpakita ng labis na pagmamahal, itigil ang pagbibigay-pansin dito. Kung hindi pa ito sapat, maaari mo itong iwan sa ibang silid. Para sa mga hayop na pamilyar sa mga utos, ang pagsasabi ng "hindi" o "hindi!" ay maaari ding maging epektibo.
Mahalagang tandaan na kahit ang isang sinanay na aso ay hindi ligtas sa emosyon. Matapos ang mahabang pagkawalay sa may-ari nito, malamang na mawawalan ito ng kontrol at masayang magmadaling dilaan ito mula ulo hanggang paa.
Basahin din:
- Bakit tinatawag na aso ang mga tren ng mga commuter?
- Paano nakatulong ang mga aso sa mga tao noong panahon ng digmaan
- Ultrasonic dog repeller: alin ang pinakamahusay?
Magdagdag ng komento