Buni sa mga Aso: Mga Sanhi at Paggamot
Ang buni sa mga aso ay isang pangkaraniwang pangyayari kaya dapat malaman ng bawat breeder ang mga sanhi at pangunahing prinsipyo ng paggamot nito, dahil ang sakit ay mapanganib hindi lamang para sa hayop kundi pati na rin sa mga tao.
Ano ang sanhi ng sakit?
Ang Trichophytosis ay ang siyentipikong pangalan para sa isang sakit na karaniwang kilala bilang "ringworm." Ito ay sanhi ng mikroskopikong fungus na Trichophyton. Ang mga spore nito ay matatagpuan kahit saan: sa higaan, sa mga personal na gamit sa kalinisan, sa damo. Ang parasito ay napakatibay kaya maaari itong mabuhay sa buhok nang hanggang 10 taon, sa dumi ng 8 buwan, at sa lupa sa labas nang humigit-kumulang 140 araw.
Ang sakit ay lubhang nakakahawa. Ang impeksyon ay nangyayari sa pamamagitan ng malapit na pakikisalamuha sa isang hayop na nahawaan na o sa pamamagitan ng hindi maayos na kalinisan. Ang mga matatandang aso at mga aso na may mahinang sistema ng immune ay mas malamang na magkaroon ng trichophyton. Gayunpaman, kahit ang malulusog na aso ay hindi immune sa buni, dahil kahit ang isang maliit na hiwa sa balat ay maaaring maging lugar ng pag-aanak ng parasito.
Ayon sa estadistika, ang pagsiklab ng sakit ay nangyayari sa taglagas at taglamig, dahil sa natural na pagbaba ng immune system ng aso. Mas mahirap ang impeksyon sa tag-araw, dahil mas malakas ang immune system ng katawan, at ang panlabas na kapaligiran ay hindi kanais-nais para sa fungus, na pinapatay ng ultraviolet light. Ang buni ay kadalasang nakakaapekto sa mga naliligaw na hayop, ngunit ang mga alagang hayop ay nasa mataas din na panganib na mahawa ng fungus, lalo na sa ilalim ng stress.

Pag-unlad ng sakit
Hindi masasabi na kung mapunta ito sa balat ng isang hayop, fungus tiyak na magdudulot ng sakit. Para sa malulusog na aso, ang kontak na ito ay maaaring walang sintomas. Gayunpaman, kung mayroong mga salik na nagti-trigger, ang mga sumusunod ay mangyayari:
- ang mycelium ay tumatagos sa kapal ng epidermis at lumalaki doon;
- Ang mga follicle ng buhok ay apektado at nagsisimula ang pamamaga.
Kabilang sa mga kahirapan sa paggamot ang katotohanang ang sakit ay hindi agad lumilitaw, kundi pagkatapos ng halos dalawang linggo. Bago iyon, halos imposibleng maghinala ng impeksyon ng Trichophyton, dahil sa mga unang yugto, ang sakit ay maaari lamang lumitaw sa pamamagitan ng mga pagbabago sa pag-uugali.
Mga sintomas
Sa panahon ng pagpapapisa ng itlog, nagsisimulang mangati ang hayop. Ang unang bagay na pinaghihinalaan ng mga may-ari ay ang pagkakaroon ng pulgas. Ang pagmamasid sa alagang hayop ay maaaring agad na magpahiwatig ng buni: ang aso ay kakalmot sa isang bahagi. Ang unang yugto ay ang paglitaw ng pamumula at pamamaga. Karaniwan, walang pantal sa simula. Ito ay... pulang batik, na kadalasang nalilito sa karaniwang dermatitis at may mga pagtatangkang gawin upang matukoy ang allergen.
Habang lumalaki ang mycelium sa balat, tumataas ang konsentrasyon ng mga nakalalasong dumi ng parasito, na nagiging sanhi ng pagkasira ng itaas na patong ng epidermis. Sa puntong ito, ang sakit ay nakikita na ng hubad na mata. Sa yugtong ito, nagsisimulang magbalat ang balat, at tumitindi ang pangangati. Ang huling yugto ay ang pagkalagas ng buhok sa apektadong bahagi. Isang kalbo, pulang batik na may nakausling mga balahibo ang lumilitaw sa katawan ng aso, kaya tinawag itong "buni." Sa unang impeksyon, ang batik ay maliit, bilog, at may natatanging mga gilid. Ang balat sa gitna ay kulubot at napakatuyo, kadalasang kulay abo, na lubhang kapansin-pansin laban sa matingkad na pulang gilid.

Ang mga indibidwal na sugat ay matatagpuan sa mga paa, ulo, leeg, at sa base ng buntot. Habang kumakalat ang fungus, lumilitaw ang mga batik sa mukha, tiyan, at maging sa base ng mga kuko. Ang mga pangalawang sugat sa epidermis ay mas mapanganib para sa hayop. Kung mas malala ang sakit, mas matindi ang pangangati, na nagiging sanhi ng pinsala sa aso sa itaas na layer ng epidermis—isang kanais-nais na kapaligiran para sa paglaki ng mycelial.
Kung hindi magagamot, ang maliliit na patse ng buni ay nagsasama-sama, na tumatakip sa malalaking bahagi ng katawan. Nabubuo ang mga langib sa lugar ng mga unang sugat, na, kapag nabasag, ay nagiging mga ulser. Ang karagdagang kapabayaan ay humahantong sa pyoderma, isang purulent na pamamaga ng balat. Ang aso ay nagiging matamlay, nawawalan ng gana sa pagkain, nagkakaroon ng lagnat, at ang mga pagsusuri sa dugo ay nagpapakita ng mataas na bilang ng mga puting selula ng dugo.
Diagnosis at paggamot
Kung pinaghihinalaan mo ang isang sakit, dapat kang kumunsulta sa isang beterinaryo. Ang buni sa mga aso ay maaaring masuri sa ilang paraan:
- pagsusuri ng mga sample ng epidermis at buhok sa ilalim ng mikroskopyo;
- pag-iilaw ng sugat gamit ang isang "itim na ilaw" sa ilalim ng lampara ni Wood;
- Pagtatanim ng biomaterial sa isang nutrient medium. Ang pamamaraang ito ay karaniwang nagbibigay ng 100% na resulta.
Kapag na-diagnose na, dapat simulan agad ang paggamot. Ito ay isang mahabang proseso. Ang hindi mo dapat gawin ay subukang tanggalin mismo ang mga pulang batik. Una, putulin ang apektadong bahagi, kahit na nagsimula na ang pagkalagas ng buhok. Kung mas malinis ang sugat, mas madali itong gamutin. Ang mga pinutol na buhok ay sinusunog upang maiwasan ang pagkalat ng sakit.

Ginagamit ang hydrogen peroxide upang palambutin ang mga crust. Ang pangalawang hakbang ay ang paggamot gamit ang antiseptiko, kung saan maaaring gamitin ang regular na chlorhexidine. Ngunit ang mga ito ay mga unang hakbang lamang upang maibsan ang kondisyon sa mga apektadong bahagi. Ang buni ay isang impeksyon ng fungus, kaya mahalaga ang mga espesyal na gamot.
Upang labanan ang fungus, ginagamit ang mga gamot sa anyo ng mga pamahid, tableta, at bakuna. Ang mga gamot na nakabatay sa iodine, na hindi kayang tiisin ng fungi, ay mahalaga rin sa therapy. Ang dalawang pinakakaraniwang antifungal agent ay ang Itraconazole at Griseofulvin; Ang Nystatin at Ketoconazole ay matagumpay ding ginagamit.
Para sa mga menor de edad na sugat sa balat at sa kawalan ng mga pangkalahatang lugar, ang mga gamot ay ginagamit sa anyo ng isang pamahid; sa kaso ng mga komplikasyon, ginagamit ang mga ito nang pasalita, at ang hayop ay naliligo rin gamit ang isang espesyal na shampoo na naglalaman ng ketoconazole.
Ang Griseofulvin ay isang antibiotic na sumisira sa lamad ng selula ng fungus. Kapag iniinom, ang aso ay dapat pakainin ng balanseng diyeta. Dapat kasama sa diyeta ang mga pagkaing mataba, dahil ang gamot ay nakakaapekto sa gastric mucosa. Ang isang disbentaha ng griseofulvin ay hindi ito maaaring gamitin sa mga buntis na babaeng aso o sa mga matatandang hayop na may kapansanan sa paggana ng bato. Mahalagang sundin ang mga rekomendasyon ng doktor; kung hindi, maaaring magkaroon ng pagduduwal at pagtatae habang ginagamot.
Ang itraconazole ay itinuturing na mas ligtas, dahil pinipigilan nito ang paglaki ng mycelial sa halip na sinisira, na epektibo kapag ginamit sa kombinasyong therapy. Ang gamot na ito ay hindi gaanong nakalalason at nagdudulot ng mas kaunting epekto.

Madalas gumamit ang mga beterinaryo ng mga pamahid na may sulfur upang gamutin ang buni. Inilalagay nila ang mga ito sa mga apektadong bahagi ng balat, maingat na pinipigilan ang aso na dilaan ang sarili nito. Inirerekomenda rin nila ang pagtaas ng dalas ng paliligo. Ang bentahe ng mga pamahid na may sulfur ay ang mga ginamot na bahagi ay palaging nakikita, dahil ang mga produktong naglalaman ng sulfur ay may madilaw na kulay.
Matagumpay na ginagamit ang mga bakuna laban sa trichophytosis. Maaari itong ibigay para sa pag-iwas at habang ginagamot. Ang pinakasikat na mga paghahanda ay ang Vakderm, Microderm, at PolivakAng kanilang disbentaha ay hindi ito maaaring gamitin sa panahon ng mga komplikasyon na dulot ng sakit na ito. Mahalaga ring tandaan na ang mga sintomas ng trichophytosis ay kadalasang lumalala pagkatapos ng pagbibigay ng gamot, ngunit nawawala pagkaraan ng ilang panahon: ipinapahiwatig nito na ang katawan ng hayop ay tumutugon nang naaangkop sa paggamot.
Upang maprotektahan ang iyong alagang hayop mula sa impeksyon ng Trichophyton fungus, kinakailangang bigyang-pansin ang pagpapalakas ng kaligtasan sa sakit ng hayop, pati na rin ang pagsubaybay sa kalinisan ng aso at paglilimita sa pakikipag-ugnayan nito sa mga asong ligaw.
Basahin din:
- Umiiyak na lichen sa mga aso: mga sintomas at paggamot
- Buni sa mga aso: kung paano ito gamutin
- Mga lampin para sa aso na maaaring gamitin muli
Magdagdag ng komento